Het woord homeopathie is afgeleid van het Griekse homoios (gelijksoortig) en pathos (het lijden). Homeopathie is een geneeswijze, die een ziektebeeld behandelt met een geneesmiddel, dat bij de gezonde mens erop gelijkende ziekteverschijnselen kan veroorzaken

De grondlegger van de klassieke homeopathie als systematische methode is Samuel Hahnemann (1755 - 1843).

Introductie kl. homeopathie vakopleiding HvNA

Over het algemeen wordt een homeopaat geassocieerd met de homeopathische middelen die hij of zij voorschrijft; krijgt iemand Phosphorus C30 of Ipecacuanha LM5 dan is deze persoon onder ‘homeopathische behandeling’.

Hoewel het onmiskenbaar is dat de gepotentieërde geneesmiddelen een zeer wezenlijk en invloedrijk onderdeel uitmaken van de homeopathische behandeling, heeft de klassieke homeopathie zoals deze door zijn grondlegger Samuel Hahnemann ontwikkeld is van meet af aan een methodische grondslag gehad.

Een klassiek homeopaat zal dus niet uitsluitend kennis van de geneesmiddelen dienen te bezitten maar zal bovenal een praktisch toepasbare methode moeten beheersen. Door op een goede wijze praktijk te voeren zal hij of zij zich als homeopaat kunnen waarmaken. De methodische aanwijzingen uit ‘het Organon’ geschreven door Samuel Hahneman, (1755-1843) de grondlegger van de homeopathie, maken de homeopathische scholing tot een al bijna tweehonderd jaar oude blauwdruk voor een beroepsopleiding!

Als student word je vooral vertrouwd gemaakt met de dagelijkse praktijk van ziekte. Daarom kunnen de lessen klassieke homeopathie in de propedeuse tevens als grondslag dienen voor andere natuurgeneeskundige vakken aan de Hogeschool voor Natuurgeneeswijzen te Arnhem. Je gaat een ervaringsweg om je de genezende mogelijkheden van de natuurgeneeskunde in het algemeen, en de homeopathie in het bijzonder, eigen te maken. Praktisch betekent dit dat de lesstof zoveel mogelijk in casuïstiek en praktijksituaties aangeboden wordt en dat de theorie hieruit zal worden opgelicht.

Met het opleiden in de methode wil de vakopleiding studenten het houvast, zelfvertrouwen en een professionele identiteit met betrekking tot het therapeutisch handelen geven; een identiteit die de toetsing van de praktijk kan doorstaan. 

Het expliciteren van het mensbeeld achter de homeopathie heeft dus niet de hoogste prioriteit binnen de opleiding. De homeopathische traditie staat van oudsher voor een functionele benadering:

                           “De hoogste en enige roeping van de arts

                                     is zieke mensen beter  te maken,

            wat men genezen, ‘helen’, noemt”.

Samuel Hahnemann: Organon der geneeskunst, § 1.

Toch lijkt het ons goed om  waar mogelijk,  praktische aanwijzingen te voorzien van een mogelijke uitleg. Hiermee kan je in de toekomst inzichtelijk en rationeel praktijk voeren. Ook al is het niet het belangrijkste streven in de homeopathie, homeopaten dienen zich toch ook met hun eigen grondslagen te kunnen presenteren.

De klassieke homeopathie is van oudsher een beeldvormende methode. Zij werkt volgens andere principes dan die gangbaar zijn in de geneeskunde. Hoewel er voortdurend naar gestreefd is recht te doen aan de reguliere geneeskunde en samenwerking voorgestaan wordt, hebben we ook gemeend de eigen identiteit van de klassiek homeopathische methode (en van vele alternatieve stromingen) met een zeker zelfbewustzijn neer te moeten zetten.

Overeenkomstig de fenomenologische grondslag van de homeopathie hebben we geprobeerd om dit ‘anders’ zijn zoveel mogelijk aan het  concrete en praktische werk met homeopathische middelen te illustreren.*

De opleiding is opgesplitst in twee delen.         

A.    De propaedeuse, waarin de klassieke homeopathie geïntroduceerd wordt en de basis van de methodiek geoefend wordt. Hier fungeert acute problematiek als oefenveld.

B.   De vakopleiding, waarin  de constitutionele behandeling, (de grote bijdrage van de klassieke homeopathie aan de geneeskunde!), dient tot het oefen en eigen maken van de noodzakelijke vaardigheden en competenties. De syllabus bij de opleiding levert het achtergrondmateriaal waarmee de klassiek homeopaat in de praktijk van praktische handvatten wordt voorzien. Hierin zul je methodische en praktische informatie aantreffen.

Aan het einde van de vakopleiding ben je als student aan de hand van casuïstiek en praktijkervaring stapsgewijs in de diversiteit van de constitutionele behandeling binnen gevoerd.

Binnen de HvNA is er voor gekozen om de therapeutische ontwikkeling van de student een centrale plaats te geven in het leerplan. Voor de vakopleiding homeopathie betekent dit dat de therapeutische vaardigheden integraal met de homeopathische vorming tot verschijning moeten kunnen komen. In Goethe’s fenomenologische methode met haar participerende grondhouding menen we de brug gevonden te hebben tussen het vak klassieke homeopathie en de specifiek therapeutische vakken.

Met name door de relatie tussen de fenomenologie en het Organon word je, op basis van deze fenomenologie, expliciet de mogelijkheid geboden je ook als mens binnen het vak klassieke homeopathie tot therapeut te ontwikkelen. We hopen dat met hulp van  de therapeutische deugden: onbevangen waarnemen, participerende beeldvorming, empathische oordeelsvorming en dienstbaar handelen de toon kunnen gaan zetten voor wat in de toekomst onder een klassiek homeopaat (en natuurgeneeskundige) verstaan wordt.

* Een meer theoretische of filosofische verantwoording is te vinden in de syllabus van de HvNA: Inleiding in de alternatieve geneeswijzen, een  filosofische en methodische verantwoording achter een opleiding in de natuurgeneeswijzen’. Deze krijgen in de lessen therapeutische vorming een vervolg. Didactisch gezien valt deze syllabus niet los te zien van deze verantwoording en deze lessen.