Uitdagende toekomst Herfst Hbo-niveau Inspirerende studie

Uitdagende toekomst

Herfst

Hbo-niveau

Schrijf je in voor de open dagen

Lees meer...

Inspirerende studie

Therapeutische training

De Hogeschool voor Natuurgeneeswijzen Arnhem (HvNA) gaat er vanuit dat de persoonlijke ontwikkeling tot therapeut onontbeerlijk is voor het vakmatig handelen. Hierin worden naast cognitieve aspecten van het therapeutschap ook de emotionele aspecten en de persoonlijke stijl van handelen van de student meegenomen.

De persoonlijke ontwikkeling staat ten dienste van de therapeutische relatie. Alleen hij die zich onbevangen open kan stellen voor de ander krijgt toegang tot het wezenlijke van de ander en de kern van het ziek zijn. Door in contact te komen met de ander leer je jezelf kennen. Dat is geen eenvoudige leerweg, maar het vormt wel de kern van het therapeutschap. De ontwikkeling tot therapeut vormt een wezenlijk deel van de opleiding.

Het doel van de opleiding is te komen tot een therapeutische grondhouding. De therapeut krijgt geen instrumentarium aangereikt, maar hij dient zichzelf  tot instrument te ontwikkelen. Dat wil zeggen dat hij aangesproken wordt op zijn fundamentele vermogens te weten: onbevooroordeelde oriëntatie op de ander en een professioneel onderscheidingsvermogen.

De lerende mens: de therapeut

Iedere student komt onze opleiding binnen wandelen met zijn eigen bagage, een eigen verleden en met een eigen toekomst ideaal.

Het is juist deze eigenheid die we zoeken, dit is het basisverhaal waarmee we gaan werken en waarbinnen het therapeutschap tot ontwikkeling komt.

De Hogeschool Voor Natuurgeneeswijzen Arnhem heeft een bijzondere weg ontwikkeld, de weg van de lerende mens, dat een onlosmakelijk onderdeel vormt in het therapeutschap. Deze weg is zo belangrijk omdat je alleen zo leert om straks in de praktijk iedere patiënt/cliënt die voor je verschijnt weer als nieuw te zien.

Als je niet lerend in het leven en je werk staat zul je de patiënt al gauw in een voor jou bekende categorie plaatsen. Daarmee doe je de patiënt geen recht en ben je vooral met projectie van je eigen zienswijzen bezig, terwijl het onze intentie is de patiënt te leren kennen en in zijn eigenheid tot genezing te brengen.

Tijdens de opleiding komt het therapeut zijn langzaam tot verschijning, het wordt door een team zeer bekwame docenten gewekt in de student binnen de context van het toekomstige beroep!

Het moeilijkste en tevens het mooiste zijn de eerste stappen op deze weg.

In onze dagelijkse gang van zaken hebben we een wereld aan ideeën en opvattingen ontwikkeld die ons houvast en routine bieden, maar als we de weg tot therapeut gaan bewandelen, zullen we hier los van moeten komen. In het onderliggende stuk zullen we een doorkijk schetsen hoe die ontwikkelweg naar het therapeutschap in onze opleiding vorm krijgt.

Lees meer over de unieke therapeutische training op de HvNA

Eerste jaar

Als eerste leer je de positie te veroveren waarin je niets weet, geen oordelen hebt. Slechts je interesse en warme oplettendheid naar het bijzondere van een ander vormt het begin van iedere ontmoeting.

Je leert totaal onbevangen de patiënt tegemoet te treden in de wetenschap dat in eerste instantie alleen de patiënt weet waar het over gaat: de therapeut volgt en verzamelt de heel eigen en bijzondere informatie die de patiënt naar voren brengt.

Er wordt niets geduid, er worden geen oordelen geveld, daar waar nodig worden vragen gesteld om het verhaal van de patiënt concreet en compleet te maken.

Is de hoofdklacht hoofdpijn, dan zullen de vragen van de therapeut als volgt zijn: waar zit de pijn precies, achter, voor etc; hoe voelt de pijn: stekend, bonzend, krampend; op welk moment van de dag piekt de klacht: hoe voel je je daarbij, etc. Allemaal vragen die het verhaal van de patiënt verdiepen en daarmee het beeld van de patiënt verder individualiseren. Het langdurig verblijven bij de waarneming is een van de moeilijkste fasen in het therapeutisch proces. Je moet hier niet iets aanleren, maar de neiging om over alles een mening en een oordeel hebben afleren. Hier start het ontwikkelproces van de lerende mens, bijzondere dingen ontdekken buiten je zelf zonder daar gelijk iets van te vinden.

Leren observeren en de informatie in je opnemen zoals deze zich presenteert. Alsof je naar een schouwspel kijkt dat je nog nooit eerder gezien hebt.

In eerste instantie moet de student zijn innerlijk even parkeren om met volle belangstelling en nieuwsgierigheid bij de ander te zijn.

Ieder college tijdens het eerste studiejaar wordt hieraan gewerkt. Je zult ontdekken dat de wereld om je heen veel rijker en gevarieerder is dan dat je veronderstelde. Je ogen en oren, je neus en handen, worden ontvankelijk voor precieze waarnemingen en verschijnselen. Je leert observeren.

Ondertussen gaan ook je medestudenten dit traject door en leer je ook van hen hoe zij in staat zijn zich op het “ vreemde “ , de buitenwereld, te oriënteren.

De vele fascinerende nieuwe gezichtspunten die je vanuit de opleiding geboden worden maken je gevoelig voor de rijkdom van de natuur, het leven en de wonderen van het menselijk functioneren en het bijzondere van het ziek zijn.

Om je leerproces vorm te geven houd je een portfolio bij waarin je je bevindingen en ontdekkingen neerlegt. Langzaam licht je werkelijke leerproces op. Daar waar struikelblokken of hiaten verschijnen springen de docenten in en zullen extra leeractiviteiten ontwikkeld worden.

Tweede jaar

In het 2e studiejaar wordt er gewerkt aan het leren ordenen van de informatie en het verdiepen van de informatie die uit het contact met de patiënt kan komen. Een spannend proces omdat je nog steeds niet weet waar je gaat uitkomen, maar het eerste begin van therapeutisch begrip licht op.

In deze fase zie je vaak dat je het als student niet meer uithoudt en van alles gaat vinden over de patiënt zonder de zuivere informatie te respecteren.

Nu leer je, door het ordenen van de informatie, alles wat je in je hebt aan ervaringen, kennis en wereldbeeld te corrigeren door een levensecht beeld van de problematiek van de patiënt in je op te nemen. Het is een oefening in overgave. Heel langzaam vallen alle waarnemingen op hun plaats en wordt er een patroon zichtbaar, bijvoorbeeld in het hoofd van de patiënt zie je allerhande tendensen die duiden op te veel, te vol ( bonzende hoofdpijnen die erger worden bij het liggen) terwijl er in de buik allerhande verkramping tendensen ( menstruatiekrampen, pijn na eten etc) zichtbaar worden. Bij uitstek richten we ons in de deze fase op tendensen. Hierdoor komen alle afzonderlijke feiten in een dynamisch geheel te staan, dat nu ook innerlijk beleefbaar wordt voor de beginnend therapeut.

In dit deel van het proces werk je veel in samenspraak en leer je feedback te ontvangen en integreren. Het vraaggesprek en presentatie zijn in dit jaar het oefenveld.

Derde jaar 

In het 3e studiejaar, zodra je volop je specialisatie omarmd hebt, komt er een nieuw vermogen aan de oppervlakte. Eindelijk mag je gaan oordelen, je mag iets over de patiënt gaan vinden. Je therapeutische scholing laat zich nu zien: snelle oordelen bevredigen niet meer, je zoekt een inzicht dat alleen jouw specifieke waarnemingen recht doet. Je hebt in jezelf het verschil leren kennen tussen emoties en rustig kennende oordelen die uit de diepte van je empathisch gevoel gaan spreken.Alle informatie trekt zich samen in dit oordeel.

Het bijzondere is dat alle nieuwe informatie van je (proef-)patiënt nu naadloos binnen dit oordeel valt of het verder nuanceert. Dit is de proef op de som waarmee je toetst of je er niet met je persoonlijke voorkeuren tussenzit. Hier ontwikkelt zich het aspect waar therapeutisch zelfbewustzijn voor nodig is, daar waar in de vorige fases bescheidenheid en geduld de toon aangaven.In het oordeel wordt de therapeut zichtbaar.

In deze fase kom je om het proces te monitoren in een fase van diepe reflectie terecht, voorzichtig begin je te beleven dat je oordeel weliswaar is gebaseerd op objectieve werkelijkheden maar tegelijkertijd zie je je nieuw verworven therapeutschap in dit proces doorschemeren.

Vierde jaar

Ook in het 4e studiejaar ontwikkel je het therapeutschap verder aan de hand van de methodiek van de homeopathie en natuurgeneeskunde. In de eerste studiejaren heb je je de methodiek van deze vakken eigen gemaakt. Alleen door een methodische scholing in het vak kun je terugkijken en controleren wat je gedaan hebt. Je kunt nu ook met je collega’s terugkijken omdat je dezelfde taal spreekt en in principe dezelfde stappen zet.

In dit jaar ontwikkel je de vaardigheid om de methode op de actualiteit van de patiënt af te stemmen. Je besluitvaardigheid wordt geoefend door een gevoeligheid voor het moment te ontwikkelen en de kracht van de beslissing te oefenen. Je wordt trefzeker.

Individualiseren blijft in onze geneeskunst voorop staan, dus moet je ten allen tijde dienstbaar kunnen zijn aan het proces van de patiënt. Vaak zien we in deze fase dat er toch nog allerhande theorieën of opvattingen de kop opsteken over wat goed of slecht zou zijn voor de patiënt zonder dat er goed wordt gekeken hoe de patiënt het beste gediend wordt. Het gaat niet over de wijsheden of inzichten van de therapeut maar om de diepe wil de ander beter te maken, dat kan alleen als je helemaal aansluit bij die ander, eigen opvattingen komen hier niet van pas. Hier ontstaat ook het vermogen een geheel op maat advies aan de patiënt te geven dat aansluit bij de positie en mogelijkheden van de patiënt.

In deze fase leer je te werken met intervisie, elkaar bevragen en beter maken.

Vijfde jaar

In het 5e studiejaar wordt de praktijk de leermeester om al je methodische en therapeutische vaardigheden fijn af te stemmen.

Je gaat zelfstandig patiënten behandelen, je bent doordrongen van het serieuze werk dat je doet en tegelijkertijd ben je tevreden met dat wat je hebt kunnen doen. Je voegt je binnen de mogelijkheden van je patiënt en gebruikt je eigen kwaliteiten optimaal. In een aantal aspecten ben je heel goed geworden en er zullen ook facetten zijn waarvan je weet dat je er in de toekomst nog de nodige aandacht aan moet besteden. De norm dit jaar is dat je alle vaardigheden die je de afgelopen jaren hebt opgedaan inmiddels vrij en speels weet in te zetten. Dit alles wordt zichtbaar in de intervisie in je studiegroep. Zo komen in het 5e jaar feedback, reflectie, intervisie en supervisie samen en dat is nou precies wat er nodig is voor een goede therapeutische houding.

In je eindwerkstuk laat je zien hoe jij als therapeut verschijnt in je toekomstig beroep als natuurgeneeskundige of klassiek homeopaat en hoe je het vakmanschap weet in te kleuren met jouw unieke persoonlijkheid op weg naar meesterschap.

Tot slot

Het spreekt voor zich dat niet iedereen met hetzelfde tempo dezelfde weg aflegt. Naast dat je wel alle stationnetjes moet passeren is er alle ruimte voor je eigen proces als lerende mens, een proces dat nooit meer ophoud! Eenmaal wakker zal er altijd weer een appel op je gedaan worden mocht je weer dreigen in te slapen.

We nodigen je van harte uit deze weg met ons docententeam te gaan opdat er meer natuurgeneeskundigen en homeopaten komen die in staat zijn op integere en kundige wijze in een moderne geïndividualiseerde geneeskunst optimaal te handelen.




Email facebook twitter LinkedIn