De beeldpathologie
Beeldpathologie als uitdrukking van de geestelijke mens
In deze training zullen we leren in de details van het lichamelijke ziek zijn algemene menselijke wetmatigheden te herkennen. Dit zijn wetmatigheden die boven het fysisch-chemische uit stijgen en begrippen als vitaliteit, psychosomatiek, constitutie, lichaamsbewustzijn, ziekte-essentie en ontwikkeling door ziekte, inhoud geven. De feitelijkheid, exactheid en follow-up in de diagnose, die als grondhouding de gezondheidszorg van nu siert. nemen we als uitgangspunt van al onze beschouwingen. Vervolgens wordt de fysiologie en pathologie zo realistisch en dynamisch mogelijk als beeld voor de geest genomen. Hiermee willen we het unieke en essentiële begrijpen, wat recht doet aan de mens als geestelijk wezen.
- Een ontsteking van de linker long-onderkwab met roestbruin sputum waarbij de patiënt niet aangeraakt wil worden, verschilt wezenlijk van een ontsteking van de linker onderkwab met koud sputum waarbij wrijven over de borstkas als weldadig ervaren wordt. Kan dit ons ook meer inzicht geven in het ziek zijn van de patiënt?
- Wat wil het zeggen wanneer bij een terminale patiënt de huid even koud aan blijft voelen maar waarbij de patiënt plotseling begint te klagen over de 'extreme' warmte? Is dit te plaatsen binnen een ziekte- of genezingsproces en wat zegt dit over de toestand van de patiënt? Welke verandering vindt hier, zowel voor het gehele lichaam, als binnen het bewustzijn van de patiënt, plaats?
Veel van van die hoogst individuele symptomen die we als werkers in de gezondheidszorg dagelijk tegen komen worden nog niet begrepen. Voor het bedwingen van crisissituaties mag dit misschien ook niet nodig zijn. De vraag is echter of een nauwgezette waarneming van de klachten een innerlijke samenhang vertoont. En of deze samenhang inzichten kan genereren die de behandeling en begeleiding van van een zieke kunnen ondersteunen, sturen, verfijnen en optimaliseren.
- Vitaliteit is direct af te lezen aan de vochthuishouding, (dus wat zegt de turgor van de buikhuid in zwangerschap); stress ziet men aan de plaatsen met spierspanning, (dus wat voor extra informatie geven de kuitkrampen bij kalkgebrek en de anti-peristaltiek bij slaapgebrek); iemands eigenheid toont zich in de warmtehuishouding, (nachtelijke warme voeten in de zwangerschap, en koude voeten bij koorts?). En waarom is het verschuiven van de pijnklachten van boven naar beneden een teken van genezing?
Het lichaam is geen theoretische abstractie, maar het podium waarop de geestelijke krachten van de mens zich in gezondheid en ziekte laten zien! We kunnen onze medische inzichten uit de boeken bevrijden en in de realiteit van de praktijk leren aflezen en benutten. Dit helpt ons medisch zelfvertrouwen te versterken. De pathologie kan tot beeldende ziekteleer worden die het patiënt-therapeut contact draagt, intensiveert en verdiept!
De antroposofische wezensledendiagnostiek zal in de dragende inzichten voorzien. Deze verfijnde diagnosemethode die door Rudolf Steiner in samenwerking met de Nederlandse arts Ita Wegman ontwikkeld is, zullen we stap voor stap introduceren. Vanuit de evolutionaire ontwikkeling van de planten- en diersoorten tot aan de menselijke fysiologie, wordt de elementaire dynamiek van het leven, het bewustzijn en het zelfbewustzijn als elementaire waarnemingen in de pathologie zichtbaar gemaakt. De diagnose krijgt tegelijk met een verankering in de alledaagse praktijk, een vergaande nauwkeurigheid. Goethes fenomenologie neemt ons hierbij aan de hand.
Binnen de training zijn de volgende onderwerpen bakens en inhouden:
- Goethes fenomenologische methodiek
- Beeldfysiologie - beeldpathologie - Pathologie als gewone fysiologie maar op het verkeerde moment of de verkeerde plaats - Sankarans 'delusions'
- De begrippen fysiek lichaam, etherlichaam, astrale lichaam, ik-organisatie - de ontwikkeling van de soorten.
- Ruimtelijke oriëntatie van het lichaam - Links-rechts, van boven naar beneden, binnen-buiten, distaal-proximaal, verhoudingen, polariteiten, etc.
- Pathologie dynamisch opgevat - Levens- en vormkrachten
- Het organisme in haar streven naar autonomie - Modaliteiten
- Tijdsoriëntatie van een organisme - Tijden van de dag, tijden van het jaar, periodiciteit
- Drieledig mensbeeld - zenuwzintuigstelsel - ritmische functies - stofwisseling- / spieraktiviteit
- Vormkrachten - Primaat van de vorm boven de substantie - stofwisseling
- Het verschil tussen de plantaardige- en dierlijke cel
- Vitaliteit, regeneratie, genezing - De vochthuishouding - zwelling - lymfestroming - bloedcirculatie
- Exocriene klierfuncties - Speeksel productie, spijsverteringssappen, transpireren, urine, tranen
- Uitscheidingen, ontstekingen, deposities, woekeringen, atrofie, degeneratie
- Embryologie en levensfasen
- Mineralen, eiwitten, vetten en koolhydraten
- De betekenis van voedingsvoorkeuren en aversies
- Het lichaam als verinnerlijkte omgeving - Het weer, de omgeving als modaliteiten
- Dynamus - Mechanische, vitale en animale beweging
- Het luchtorganisme - De behoefte aan frisse lucht, koude lucht, droge lucht, de hekel aan tocht
- Orgaanpathologie
- Het etherlichaam als bemiddelaar tussen lichaam en ziel - Het gehele lichaam als drager van zieleprocessen
- Dood versus leven, bewustzijn versus regeneratie, ziekte versus gezondheid, sclerose versus ontsteking
- Het warmte-organisme - Warm-, en koudbloedig
- Het ontstekingsproces - Koortsmodaliteiten
- Acute ziekte versus chronische ziekte - Constitutie
- Ritme als drager van gezondmakende processen - Kloppingen, tremoren, peristaltiek
- Ziekte als biografisch fenomeen – Bloedwaarden per levensfase
Cursusleider/docent: Paul Albers, klassiek homeopaat en vakdocent Hogeschool voor Natuurgeneeswijzen Arnhem.